
Сахабалардың көпшілігі, соның ішінде мүміндердің әмірі Омар әл-Фаруқ та дәулетті, ауқатты адамдар еді. Жорықтардан түскен олжалардан олардың мол кірістері болатын. Алайда олар өздеріне жұмсауда үнемшіл болып, қарапайым өмір сүретін. Тамақ пен киімде молшылық пен жайлы тұрмыстан гөрі қарапайымдық пен қатаң тұрмысты артық көретін.

(Ер адамға истибра жасау қажет). Автор мұнда «қажет» (لازم) деген сөзді қолданған. Өйткені бұл «уәжіптен» де күштірек: истибра орындалмаса (яғни, дәрет алғаннан кейін қалдық зәрі шықса), дәреттің дұрыстығын жояды, ал уәжіптің орындалмауы әрдайым амалдың дұрыстығын жоймайды.

Жұма хұтбасында имам аса таяққа немесе садаққа сүйеніп тұрады. Бұл «Сунан Әбу Дәудте» келген риуаятпен бекітілген. Әл-Қуһистани «әл-Мухит» кітабынан: “Аса таяқ ұстау — тік тұру секілді сүннет”, — деп жеткізген («Раддул-Мухтар»).

Ғұлама Халил Ахмад әс-Саһаранфури әл-Ханафи әд-Матуриди, Аллаһ қабірін нұрландырсын, «әл-Муһәннәд әлә әл-Муфәннәд» кітабында, яғни Деобанд әһлі сүннет уәл-жамағатының ақидасына қатысты сұраққа берген жауабында былай дейді:
Мұсылмандардың адамдарды күпірлік пен нәпсіқұмарлық батпағына батып бара жатқан күйінде қалдырып, оларды осы лас әрі жиіркенішті жағдайдан құтқаруға ұмтылмауы — қылмыс.

Бұл берекелі әрі қасиетті жиһад — Исламға шақырудың бір жолы. Ол өздерінің ұлылығы мен үстемдігін көрсету, елдердің байлығын сарқып пайдалану үшін озбыр мемлекеттер тұтандыратын тағылық соғыстардан мүлде өзгеше.

Біліп қойыңдар, ғалымдар мен шейхтарға қызмет ету — маңызды іс. Оларға қызмет етудегі мақсат — басқа адамдар атқара алатын күнделікті жұмыстар мен ұсақ-түйек істерге оларды алаңдатпау. Осылайша олар өздерінен басқа адамдар атқара алмайтын үлкен міндеттер мен діни жауапкершіліктерді орындауға мүмкіндік алады. Сөйтіп, өздерінің ғылыми қабілеттері мен ой-санасының күшін үлкен істерге және өзгелер атқара алмайтын маңызды жұмыстарға жұмсайды.

Пайғамбарлық әдістегі ілім талап етудің әдебіне сай ғылыми жол — ілімді ғалымдардан үйреніп, олармен бірге отырып, үнемі сұхбатында болған адамның іліммен бірге әдептілікті, кішіпейілділікті және ілім мен ғалымдарға құрмет көрсетуді де бойына сіңіруі. Ол ілімді қадірлеу мен ұлықтауды үйренеді. Бұл — Раббани жол әрі тура әдіс.

Жалпы мұсылмандар ғалымдарына төрт себеппен қызмет етулері керек: