
Toβygacha hech narsa yoβqmi?

Taehyung uni tinglardi chindan ham tinglardi ammo xayolidan bir fikrni hech chiqarolmasdi bu qoβllar yana uni quchoqlab turibdi. Bu qoβllar issiq, ushlaganda dagβal, xuddi egasining oβzi kabi qoβpol edi. Ammo endi emas. Jungkook unga boβlgan munosabatini oβzgartirgandi, biroq Taehyung endi qaytadan sevib qololmasdi u allaqachon qulogβigacha butun borligβi bilan oshiq edi. Hatto muloyim rad javobidan keyin ham shuncha koβz yosh toβkkanidan keyin ham.

Qishloqqa qaytganidan beri Jungkook har kecha uning tushiga kirardi. Bu tushlarda Jungkook avval uning oyoqlari yonida oβtirar oyoqlarini isitib, bugβlab, oβpar, keyin esa yuqoriroqqa koβtarilardi. Soβng uni oβpib erkalardi. Keyin Taehyungning bir marta tunashga ulgurgan yotoqxonasidagi karavotda uni uzoq vaqt bagβriga bosib, erkalardi.

Kechqurun Taehyung yana choβmildi (nahotki shuncha yoβl bosib, terlab ketmagan boβlsa!). Suv avvalgidek sovuq edi ammo baribir tong sahardagidek muzdek emasdi. Bu paytda Jungkook Β«yeyish mumkin boβlganΒ» oβt-oβlanlardan zaxira qilish uchun oβrmonga ketgandi Taehyung esa yolgβiz qoldi.

Taehyung ancha vaqtgacha joyidan qoβzgβala olmadi avval butun vujudi titradi keyin esa qattiq yiqilganini shu sababli oyogβini biroz oqsoqlab bosayotganini angladi. Jungkook shunchaki yonida turib boβronning bosilishini kutdi va uni belidan quchib turdi. Soβng miltigβini yelkasiga ilib, hech narsa demay uni qoβllariga koβtarib ortga olib ketdi.