
Y/n suvga tusharkan yigit uni tizzasiga tortib oldi. Qizni yengil shoyi libosi suvga tushganda tanadiga yotib egri chiziqlari konturini ochib berdi. Woo Seok uni belini ikki yonidan ushlab turib, tilini ogʻzi ichida aylantirib jilmaydi.

Y/n ularga ergashib saroyga bordi. Bu yerga nima uchun kelganini bilmay atrofga tikildi. Soqchi uni shahzodaning xonasiga olib bordi va oʻsha yerda qoldirib oʻzi chiqib ketdi.

Atrofda olov uchqunlari sezildi. Qiz qochishga urindi. Shahar chekasidagi bu yongʻin sabab qizni deyarli yarim yuzi kuyib jarohatlandi. Ogʻriqdan igrab zoʻrgʻa qochishga muvofiq boʻldi.

Erta tong. Quyosh asta koʻtarilar ekan qishloq hayoti allaqachon gavjumlashgan edi. Atrofdagi paxsali uylar kichik koʻrinsada hayot qaynar edi. Hoʻsh... qahramonimiz hech qayerda koʻrinmaydi... U qayerda ekan?

Tungi shahar sokin edi. Derazalardan faqat ko‘chadagi chiroqlar nuri tushardi. Chan stol ustida o‘zining mushtlarini siqib o‘tirardi. Ko‘zlari qizargan, yuragi esa go‘yo bo‘g‘ilib qolayotgandi. Qarshisida esa Ksena – ohangdor, xotirjam va xavfli jilmayish bilan turardi.