
βπΌ πππππ ππππππππ ππππ π ππ πππ ππππ πππππππππ πππππππ π πππ ππ. βπΌπππππ πππππππ...

Balandlikda turib biroz hayolga cho'mdim. O'tgan lahzalarimni hayolimdan o'tkazib yig'lab turib, tabassum qilyapman. Hayolimdan esa bir jumla aylanyapti.

~ Men sakura gulining hidiga mast boβlib ulgurgandim. Shu payt, belimga tekkan o'sha tanish tatooli qoβlni his qildim. Bu safar qo'rqmadim, sekin uning yuziga qaradim. U lablarimga tikilgancha, labini tishlab turardi. Men qoβlim bilan ogβzimni yopib ko'zlarimni katta ochdim.

Deyarli bir yarim soatcha kechikib shifoxonaga kirib kelarkanman, yuragim hayajondan qattiq ura boshladi. O'zimga o'zim pichirladim.

Men birdan Jin tomonga qaradim. U hech narsa demadi, faqat yuzidagi qattiq ifoda bilan jim turardi. Janob Kim soβzini takrorladi.

Elara koβz oldi qorongβulashayotganini his qildi. Miyasi Jungkook va Sujin hozir xonada nima qilayotganini tasavvur qildi. Shu lahza hatto oβlimni qabul qilishga ham tayyor edi. Qiz og'irlashib yerga boshi bilan yiqildi. Uning yuzi tobora ko'karib, nafas ololmasdan lablari quriy boshladi. Ammo hech kimdan yordam soβrashni istamasdi. Qizaloqning butun hayoti shu bir lahzada koβz oldidan oβtdi.